Hayat Ne Anlamı?
İzmir’de yaşamanın kendine has bir havası vardır. Yani, şöyle söyleyeyim: Bir de İstanbul’da yaşıyor olsaydım, belki de “Hayat ne anlamı?” sorusunu, sabah trafiğinde kaybolmuş bir şekilde, direksiyonun başında gözlerim dumanlı bir şekilde soruyor olurdum. Ama İzmir’de, bu soruyu bazen kafamda, bazen de sahilde yürürken denize soruyorum. Çünkü burada hayat, sanki size bir parça huzur vermek için tasarlanmış gibi. Ama… gene de bir yanda büyük bir belirsizlik, biraz da bu huzurun içinde kaybolmuşluk var. Gerçekten hayatta bir anlam var mı? Yani, neden yaşıyoruz?
Her Gün “Yavaş” Ama “Hızlı” Olmaya Çalışırken
Gündelik hayatımda, her şey yavaş gibi gözükse de hızla geçiyor. Anlatayım. Bir sabah, evden çıkarken kendimi son derece huzurlu hissediyorum. “Bugün, çok verimli bir gün olacak,” diye düşünüyorum. Kafamda daha o an 50 tane hedef var: yoga yapacağım, birkaç makale yazacağım, sosyal medyada yeni bir şarkı paylaşacağım, belki biraz meditasyon… Sonra ne oluyor?
İzmir’in alışveriş caddesinde yürürken biri size selam veriyor. Hemen duruyor ve sohbet başlıyor. “Ne haber, nasılsın?” “İyi,” diye cevap veriyorum. Hatta “iyi” derken, gözlerim bir anlık bir boşlukta kayboluyor. O kadar hızlı yaşadık ki, bir anlığına ne yapacağımızı unuttuğumuz oluyor. Yani, bu kadar çok şey yapma isteği ama hiç bir şey yapmama hâli var ya, işte hayatın anlamını düşündüğümde tam olarak orada takılıyorum.
Hızla bir şeyler yapmak istiyorum, ama sanki her şeyin de bir anlamı yokmuş gibi hissediyorum. Yani, gerçek anlamda bir şeyler üretmek mi? Yoksa sadece zaman geçirmek mi?
“Hayat Ne Anlamı?” Diye Düşünürken, Hemen Bir Kafe Molası
Düşüncelere dalarken, en iyi çözüm her zaman bir kafe molası olmuyor mu? İzmir’de her köşe başında bir kahve dükkanı var ve o dükkanlarda, “Hayat ne anlamı?” sorusunun cevabını bulmaya çalıştığınızı anlayan bir barista var.
Bu barista, tüm söylediklerimi anlayan bir insana dönüşüyor. Mesela, bir gün kafede oturuyorum, önümde bir kahve var. Her şeyin anlamını sorguluyorum, hatta kahvenin anlamını da. “Bu kahve, kahve mi?” sorusu geliyor aklıma, “Yoksa ben mi onu kahve yapıyorum? Çünkü bir an da bu kahve yalnızca bir içecekten ibaret olmaktan çıkıp, beni düşüncelere sürüklüyor.”
Barista da yanımda. “Abi, biraz fazla düşünüyorsun ya, kahve içip rahatla!” diyor. “Bu kadar kafa yormaya gerek yok.” Bunu söylerken, kendi yavaş yavaş yaptığı işi anlamış gibi, “Hayat ne anlamı?” sorusunu bile kafasında soruyor. Kısacası, hem ben hem de barista, anlamı bir çırpıda bulacak kadar rahat değiliz. Ama o an, bir parça huzur bulmuş oluyorum. Bu kadar kafa karıştırıcı değilmiş gibi görünüyor.
Kafamda Birbirine Karışan 57 Düşünce: Sadece Hayatta Kalmak mı?
Şimdi, işin içine başka bir soru daha giriyor: Hayatta kalmak mı? Ne için hayatta kalıyoruz? İşler, ilişkiler, para, kariyer… Hepsi birer şey mi yoksa hepsi bir şeyin parçası mı? Bir gün ofise giderken, ofis arkadaşım ile konuşuyorum.
Ben: “Abi, biliyor musun, gerçekten hayatın anlamını bulamıyorum gibi hissediyorum.”
O: “Ya sen gene ne diyorsun ya? Biraz kafa dağıtsan keşke. Bir Netflix dizisi izlesene!”
Bir an sustum. Cevap veremedim. Çünkü düşündüm, belki de hayatın anlamı, sadece başka bir şey hakkında düşünmeyi bırakıp, o anı yaşamakta gizlidir. Sadece ‘o an’…
Hayat Ne Anlamı? İç Sesiyle Tanışan Bir Genç
Bazen iç sesimle de karşılaşıyorum. Bu iç ses, sanki sürekli bir şeylere odaklanmamı istiyor, ama her zaman tam tersi bir şeyler yapıyorum. Örneğin, geçen gün şöyle bir diyalog yaşadım:
İç Ses: “Hayat ne anlamı? Her şey geçici, her şey boş. Şimdi ne yapacaksın? Özgürlüğünü mü seçeceksin, yoksa sıradan bir hayat mı yaşayacaksın?”
Ben: “İçim rahat değil… Şu an bir çay içsem mi?”
İç Ses: “Bunu düşünme! Hayatın anlamını sorguluyorsun!”
Ben: “Ama çay keyfi yaparken, bunları düşündüğümde daha huzurlu oluyorum.”
İç sesim bana bazen acımasızca yaklaşırken, bazen de bana küçük huzurlar sunuyor. İşte hayat da biraz böyle bir şey gibi: Ara ara bu sorunun anlamı kayboluyor, ama o kaybolduğunda, bir başka anlam ortaya çıkıyor.
İzmir’in Sokaklarında Bir Yürüyüş: Hayatın Küçük Anlamları
Hayatın anlamını sokaklarda keşfetmek de başka bir mesele. İzmir’in dar sokaklarında yürürken bazen “hayat ne anlamı?” sorusu çok daha silikleşiyor. Çünkü o an, bir kafe kenarındaki sevimli çiçekleri, insanların kahkahalarını ve deniz kenarındaki balıkçıları görüyorsunuz. O an her şey geçici, ama bir o kadar da önemli. Gerçekten, belki de hayatın anlamı her küçük anın içinde gizlidir.
Mesela, bir gün yürürken karşıma bir çöp kutusunun üstüne oturmuş yaşlı bir adam çıktı. Yanında köpeği vardı. Adamı izlerken kafamda yine bu soru dönmeye başladı: “Hayat ne anlamı?” Ama köpeğinin ona bakışları, o adamın küçük mutluluğu, bana bir şeyleri hatırlattı. Belki de bu kadar fazla derinlemesine düşünmeye gerek yoktu. Belki hayat, sadece o anı yaşamaktan ibaretti.
Sonuç: Hayatın Anlamı, Biraz Da Gülmekte
Geriye dönüp baktığımda, o kadar fazla düşünmeye gerek olmadığını fark ediyorum. Belki de hayatın anlamı, bazen sadece gülebilmekte. Yani, belki de hayatın anlamı, çok büyük felsefi sorularda değil, bir arkadaşla yapılan komik sohbetlerde, ya da kahve içerken bir anlık anlamda gizlidir.
İzmir’de yaşamanın en güzel tarafı, her şeyin geçici olduğunu bilirken, yine de küçük anlarda huzuru bulabilmek. O yüzden, belki de sorunun cevabını her zaman aramamak gerek. Çünkü belki de hayat, her şeyi sorgulamak ve sonra onu bir kenara bırakmaktan ibarettir. Ne dersiniz?